หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธรรมปิฎกฐั๙ฺก ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๔
206
พระธรรมปิฎกฐั๙ฺก ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๔
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐั๙ฺก ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๔ ๓. เรื่องพระศิลเสฏะ * [๑๒๖๓] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในเมืองไพศาล ทรงปรารภกิจกุญ รูปใดรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนาว่า " ปิวาวรัจ "
บทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อพระศาสดาตรัสเรื่องที่จะปรินิพพาน โดยเฉพาะเมื่อภิกษุศิลเสฏะมีความคิดที่จะเข้าถึงพระอรหันต์ในช่วงเวลานั้น ก่อนการปรินิพพานของพระศาสดา ภิกษุศิลเสฏะมีอธิษฐานที่จะ
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕
207
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕
ประโคด - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕ พระองค์ผู้เจริญ พระดิศสะเภระ ไม่มีความรักในพระองค์." พระ- ศาสดา รับส่งให้ท่านมาบแล้ว ตรัสถามว่า "ดิสิสะ เหตุไร? เธอ ถึงทำอย่างนี้," เมื่อท่านกราบถวายอภิวา
ในบทนี้พระศาสดาตรัสถึงความสำคัญของการบูชาและการปฏิบัติธรรมที่แท้จริง โดยเน้นให้เห็นว่าความรักในพระองค์นั้นจำเป็นต้องมีการปฏิบัติธรรมที่เหมาะสมมากกว่าการทำการบูชาเพียงภายนอก พระคาถายังชี้ให้เห็นถึงความ
บทสนทนาของพระศาสดาและวิญญุมาน
210
บทสนทนาของพระศาสดาและวิญญุมาน
ประโยค - พระธัมม์ทําภูฏฐูงถูกฉายแผ่ ภาค ๖ หน้า ๒๐๘ มาแล้ว ข้าพระองค์นี่แหละจึงบำรุง " แล้วไม่ให้บุคคลอื่นถูกต้อง ภาชนะพระบังคนหนักของพระศาสดาเมื่อละมือ ทรงทูลไว้บนพระ เศียรที่เดือ นำไปอยู่ ไม่ได้กระทํ
ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดาและวิญญุมานที่ถวัลผู้ยำเกรงพระศาสดา ซึ่งทรงอธิบายถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการปฏิบัติตามคำสอนของพระศาสดา วิญญูอภิปรายเกี่ยวกับพระศาสดาที่สามารถเปลี่ยนกลับไปสู่ส
พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖
211
พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖
ประโยค - พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๙ เทพบริษัณ ณ อินทาสคุทา ในกลางเมืองดุมณสมรัษฎ์กุล ทำคนธรรมเทพพุทธชื่อปัญจาละข้างหน้าสีดำมา เราได้กล่าวว่า " ดูก่อนท้าวกวาวสะ ท่านองค์ถามปัญหาคาเร ท่านปรา
ในบทนี้กล่าวถึงพระธรรมบทที่มีการถามตอบระหว่างท้าวกวาวสะและพระพุทธเจ้า โดยท่านเสนอปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตและการพบเห็นเหล่าอธิบุคคล ซึ่งช่วยเสริมสร้างสุขให้กับบุคคล และทำให้คนที่อยู่ร่วมกับพ
พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓
215
พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓
ประโยค - พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓ ๑๒. ปีอรรถ วรรณนา ๑. เรื่องบรรพชิต ๓ รูป* (๑๖๕) [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวตรวัน ทรงปรารถบรรพชา- ชิต ๓ รูป ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า
พระศาสดาได้แสดงพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับบรรพชิต ๓ รูปเมื่อประทับอยู่ในพระเวตรวัน โดยเน้นถึงความต้องการและความตั้งใจในการบวชของบุตรน้อยในกรุงสาวัตถี แม้จะได้รับการไม่อนุญาตจากมารดาบิดา แต่บุตรน้อยนี้ได้ต่อ
พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214
216
พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214
ประโยค - พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214 เท้าทั้งสองข้างไว้แล้ว นั่งลงที่แผ่นคันดายอยู่ เขาคิดว่า "เราจักจวนมรรคดานนี้ แล้ว (หนี) ไป" ดังนี้แล้ว กล่าวว่า "แม่จ๋า หลักกันหน่อยก่อนเถิด, ฉันจักถ่ายอุจ
เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงพระธัมมปทูตที่บรรยายถึงการบวชของบุตรซึ่งได้รับอิทธิพลจากมารดาและบิดา โดยเล่าถึงความคิดและความรู้สึกในการออกบวช บุตรได้ขอให้มารดาหลังจากนั้นได้บวชตามไปด้วย ส่วนบิดาเมื่อกลับบ้าน
พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217
219
พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217
ประโยค - พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217 มืออิสลักษณ์เป็นต้น จำเป็นแต่กาล (แห่งตน) บงแล้ว ชื่อว่า ประโยชน์, ละเสียแล้วซึ่งประโยชันนั้น. บทพระคาถา ว่า ปิยคุตติ ความว่า ถื่ออายุซึ่งอามณ์ อันเป็นท
บทนี้กล่าวถึงการดำเนินชีวิตตามธรรมของบุคคลที่ไม่ผูกพันกับสัตว์และสิ่งของที่รัก โดยยกตัวอย่างจากพระคาถาต่างๆ ที่แสดงถึงคุณธรรมและการปล่อยวางจากสิ่งที่เป็นที่รัก ผลลัพธ์คือการลดทุกข์และการเข้าใจถึงความจ
พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘
220
พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘
ประโยค - พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘ บทว่า ปาปโก ได้คำ ลามก. บทพระคาถาว่า คุณา เตสฺน วิชชนาติ ความว่า ชน เหล่าไผไม่อมีอาธะมีไหว, ชนเหล่านั้น ย่อมละกายเป็นอัมพาตร้อย รัดทางกายคืออวิชาเสียไ
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการละกิเลสเพื่อเข้าถึงอริยมรรค โดยเฉพาะการรักษาจิตใจให้เป็นอารมณ์ที่ดีและไม่เป็นที่รักหรือไม่เป็นที่รัก ในการจบเทศนา มีผู้ที่บรรลุอริยมรรคหลายคน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการเข้าส
ความเป็นจริงของความตายในพระธรรมของพระพุทธเจ้า
222
ความเป็นจริงของความตายในพระธรรมของพระพุทธเจ้า
ประโยค - พระธรรมปาฎิฉลูภาค ๖ - หน้า 220 ผู้เดียว ก็ชื่อว่าความเป็นไปแห่งศพ ยังอยู่เพียงใจ, ความตาย ก็ย่อมมีแก่วรสัตว์เทวเพียงนั้นเหมือนกัน; แม้สังขารอันหนึ่ง ที่ชื่อว่า เที่ยง ย่อมไม่มี เพราะเหตุนี้ ท
เนื้อหานี้สอนให้พิจารณาความเป็นธรรมของชีวิต โดยไม่ต้องเศร้าโศกต่อการตาย เพราะพระธรรมระบุว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมชาติ ทุกสรรพสิ่งย่อมต้องถูกทำลาย และเราควรระลึกว่าเป็นเพียงการกลับไปยังสิ่งที่เป็นอยู่แ
การทำความเข้าใจในความโศกและภัยจากความรัก
223
การทำความเข้าใจในความโศกและภัยจากความรัก
ประโยค - พระธรรมปทุฐิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๒๑ งานแล้วออกอาหาร เที่ยวร้องไห้อยู่เช้าถึงค่ำ ไม่ทำความโศก ด้วย อำนาจมานุสติสมาธิ วินา ประทานอาหาร และอภิฐาน ( ตั้งใจว่า ) การงาน เพราะฉะนั้น ท่านอย่าอำ่า
บทเรียนนี้สอนว่า ความโศกและภัยเกิดจากความรักและความผูกพันกับบุคคลที่เรารัก การจะหลุดพ้นจากความเศร้าโศกนั้น ต้องปลดเปลื้องจากความรักอย่างถูกวิธี พระคาถาแสดงให้เห็นว่า ความโศกดีและภัยดีนั้นมีรากฐานจากคว
บทสนทนาระหว่างพราหมณ์และหญิงแม่มณี
231
บทสนทนาระหว่างพราหมณ์และหญิงแม่มณี
ประโยค - พระอุ้มปาปิกลัทสุดาแปล ภาค 6 - หน้า 229 ลำดับนั้น พราหมณ์เหล่านั้น ถามหญิงแม่มนนั้นว่า "แม่ ชิดาของท่าน เห็นปานนี้หรือ ?" หญิงแม่มน. นี่จะมีอะไร ? ในสำเนียงของเรา พราหมณ์. ถ้าระนั้น ท่านจงแส
บทสนทนาที่เกิดขึ้นระหว่างพราหมณ์และหญิงแม่มณี โดยที่พราหมณ์สอบถามถึงรูปแบบและลักษณะของหญิงที่พวกเขาสนใจ พร้อมกับการชมเชยและสักการะจากนายบ้าน นอกจากนี้ยังพูดถึงการเดินทางของมารดาของอนิจจันทร์และความรู้
พระธัมมปทีป ภาค ๖ - ความสำคัญของพระนิพพาน
244
พระธัมมปทีป ภาค ๖ - ความสำคัญของพระนิพพาน
ประโยค - พระธัมมปทีปถูกรับแปล ภาค ๖ - หน้า 242 ความอุตสาหะแล้ว บทว่า อนุญาเตะ คือ ในพระนิพพน. แท้จริง พระนิพพาน นั่นชื่อว่า อนุญาเตะ เพราะความเป็นธรรมชาติดังใด ๆ ของ ไม่ใช่ว่า "อนุปปัชฌาย์นันทำ หรือบ
บทความนี้เสนอความเข้าใจเกี่ยวกับพระนิพพานในแง่มุมที่ลึกซึ้ง จากพระดุษฎีที่ว่าด้วยความอุตสาหะในการเข้าถึงธรรมชาติของพระนิพพาน รวมถึงวิเคราะห์การใช้พระคาถาและคุณค่าทางจิตใจของการรับรู้เกี่ยวกับอรหัตผล ท
เรื่องนายนันทะ
245
เรื่องนายนันทะ
ประโคม- พระอิฐมวัฏฏกุฎแปล ภาค ๖- หน้า ที่ ๒๔๓ ๘. เรื่องนายนันทะ * [๑๓๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในป่าอิสิปตนม์ ยทรงปรารภนายนันทะ ครัสพระธรรมเทศนาว่า "อรฺรูปฺวาส" เป็นต้น. [นันทะยะเป
พระอิฐมวัฏฏกุฎแปลได้พรรณนาเรื่องนายนันทะในระหว่างที่พระศาสดาประทับอยู่ในป่าอิสิปตนม์ โดยกล่าวถึงบทบาทของนายนันทะซึ่งเป็นผู้มีศรัทธาและความทุกข์ใจเกี่ยวกับการแต่งงานกับนางที่ไม่มีศรัทธา พระมหานิลจิวได้
พระธัมมปทุธิตฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 246
248
พระธัมมปทุธิตฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 246
ประโยค - พระธัมมปทุธิตฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 246 โมคลัลยนะ ทิพยสมบัติ เกิดได้อย่างนั้นหรือ ? พระเจ้าเข้า ลำดับนั้น พระศาสดา ตรัสจะพระเถระนั้นว่า "โมคลัลยนะ เธอพูดอะไรนั้น ? เหมือนอย่างว่า ใคร ๆ ยืนอ
ในตอนนี้ พระศาสดาได้ตรัสถึงโมคลัลยนะ โดยเปรียบเทียบว่าผู้ที่กลับมาจากการอยู่อาศัยนาน จะได้รับการต้อนรับจากญาติและทวดา ในการที่เขาทำความดีไว้ในโลกนี้ ก่อนที่จะไปสู่โลกหน้า พระศาสดาได้ทรงแสดงให้เห็นถึงก
พระธรรมปาทีถูกถอดแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๔๗
249
พระธรรมปาทีถูกถอดแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๔๗
ประโยค - พระธรรมปาทีถูกถอดแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๔๗ คือมีสมบัติอันสำเร็จแล้ว เพราะทำพาจิตชอบธรรม หรือเพราะทำหน้าที่ราชบรรยาย มาแล้วแต่ที่ไกล โดยไม่มีอุปัทวะ บทพระคาถาว่า อฐิติ มิติ สุขสุขา คำว่า หล่า ชนท
ในหน้า ๒๔๗ ของพระธรรมปาที กล่าวถึงคุณค่าของบุคลิกภาพและการทำความดีของผู้ที่ปฏิบัติธรรม โดยใช้บทพระคาถาต่างๆ เพื่อสนับสนุนแนวคิดว่าความดีคือผลแห่งการทำบุญและบำเพ็ญกุศล ผู้ที่ได้ทำดีจะมีสมบัติอันสำเร็จซ
พระธัมม์ภิภูถูกฉกฉวยแปล ภาค 6 - หน้า 251
253
พระธัมม์ภิภูถูกฉกฉวยแปล ภาค 6 - หน้า 251
ประโยค - พระธัมม์ภิภูถูกฉกฉวยแปล ภาค 6 - หน้า 251 พระศาสดา. ถ้เธอ know ใหม่ว่า 'โรคนี้อาจมฤตกันอะไรของเธอ จึงเกิดขึ้น?' พระนางโรหิณี. หมอฉันไม่ทราบ พระเจ้าข่า. พระศาสดา. โรคนี้อาจความโกรธของเธอ จึงเกิ
เนื้อหาในหน้านี้มีบทสนทนาระหว่างพระศาสดาและพระนางโรหิณีเกี่ยวกับการเกิดโรคที่เกิดจากความโกรธ และการเล่าถึงอดีตที่พระอัญมเหสีของพระเจ้าทรานสีเคยทำให้เกิดความเจ็บปวดจากภาระต่างๆ ผ่านนิทานในอดีต พระศาสดา
พระธัมมปทีฎกฉบับแปล ภาค ๖ - ความรักและจิตใจของเทพพุทธ
255
พระธัมมปทีฎกฉบับแปล ภาค ๖ - ความรักและจิตใจของเทพพุทธ
ประโยค - พระธัมมปทีฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๕๓ อัตภาพนั้นแล้ว เกิดในระหว่างเขตแดนของเทพพุทธ ๔ องค์ ในผ ดาวดิงส์ ได้เป็นผู้นำเลิศ ถึงความเป็นผู้นำงามเลิศ เทพพุทธ ทั้ง ๔ องค์เห็นนางแล้ว เป็นผู้นิยมเสน่ห
เนื้อหามุ่งเน้นไปที่การเกิดของเทพธิดาในระหว่างเขตแดนของเทพพุทธ ๔ องค์ โดยมีการอภิปรายเกี่ยวกับความรักและจิตใจที่เกิดจากการเห็นเทพธิดา ผู้ที่มีความใคร่เสน่หาต่อกัน เริ่มตั้งแต่เหตุการณ์แรกเริ่ม ซึ่งจาก
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - เรื่องภิกษุรูปเป็นหนึ่ง
257
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - เรื่องภิกษุรูปเป็นหนึ่ง
ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๕๕ ๒. เรื่องภิกษุรูปเป็นหนึ่ง * [๑๓๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ที่กุษาณพาวดี ทรงปรารถณิญ รูปใดรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานั้นว่า "โย เ
พระธรรมเทศนานี้อุทิศให้แก่ภิกษุที่ต้องเผชิญกับอุปสรรคในชีวิตบรรพชิต โดยพระศาสดาทรงสอนให้มีสติและไม่หวั่นไหวต่อการประทุษร้ายจากเทพ การบวชต้องอยู่มั่นคงในจุดเริ่มต้นและไม่ให้คำพูดจากผู้อื่นทำให้เสียการค
พระธัมม์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๕๗
259
พระธัมม์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๕๗
ประโยค - พระธัมม์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๕๗ ฉันใด; บุคคลใด พึงสกัด คืออาจมีความโกรธที่เกิดขึ้นไว้ได้ ก็ ฉันนั้น บทว่า ตมฺห์ ความว่า เราขอญุคนั้นว่าสุรธึ สองงนว่า อติธิโ ชโน ความว่า ส่วนชนอกคือสารธึ
ในบทนี้กล่าวถึงการสำรวจและทำความเข้าใจเกี่ยวกับความโกรธและลักษณะของบุคคลที่มีต่ออารมณ์ตนเอง ผ่านบทสนทนาเกี่ยวกับเทพาและวิญญาณของเขา รวมถึงคำสอนของพระศาสดาที่มีต่อสาระสำคัญในการจัดการอารมณ์และการอยู่อย
พระอัฐิพระบูชาเกล้าฯ - อุตตรอภิลก
260
พระอัฐิพระบูชาเกล้าฯ - อุตตรอภิลก
ประโยค - พระอัฐิพระบูชาเกล้าฯ แปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 258 ๓. เรื่องอุตตรอภิลก* [๑๒๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระบรมวัง ทรงทำกิจbizในเรือนของนางอุตตราแล้ว ทรงปรารภอภิลกชื่ออุตตรา ตร
เรื่องราวเกี่ยวกับพระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระบรมวัง ได้ทรงปรารภอภิลกชื่ออุตตรา และการดำเนินชีวิตของนายปุณณะ ผู้ที่ขัดสนและทำงานเป็นคนจ้างในกรุงราชคฤห์ โดยประกอบด้วยการโฆษณาเกี่ยวกับการแสดงบัณฑิตซึ่งทำข